• Werkkostenregeling
• Auto van de zaak
• Bestelauto van de zaak
• Stimuleringsmaatregelen voor werknemers
• Pensioenakkoord
• Einde spaarloon en levensloop en introductie vitaliteitsregeling
• Wijziging 30% regeling
• Arbeidsrecht
• Tarieven en bedragen 2012

Dit kan bijvoorbeeld als uw situatie ten opzichte van vorig jaar is veranderd waarbij u nu wel een beroep kunt doen op bepaalde aftrekposten. Ook kan het  zijn dat u recht heeft op bepaalde heffingskortingen. Om voor de heffingskortingen in aanmerking te komen, moet u de aangifte Inkomstenbelasting invullen. Het is daarom altijd raadzaam om aangifte Inkomstenbelasting te doen.

Let op!
U moet uw aangifte op tijd indienen. De aangifte Inkomstenbelasting 2011 moet vóór 1 april 2012 binnen zijn bij de Belastingdienst. Gaat u dit niet halen? Geef dit aan bij uw adviseur zodat uitstel kan worden geregeld!

Het woon-werkverkeer werd voor de BTW – evenals voor de loon- en inkomstenbelasting – gezien als zakelijk gebruik van de auto van de zaak. Door nieuwe regelgeving is dat per 1 juli 2011 gewijzigd. Vanaf die datum wordt het woon-werkverkeer voor de BTW aangemerkt als privégebruik van de auto van de zaak.

Wat wordt onder woon-werkverkeer verstaan?
Voor de BTW wordt onder woon-werkverkeer verstaan: het (heen en/of terug) reizen van de woon- of verblijfplaats naar de vaste werkplaats(en)/bedrijfadres. Deze definitie gaat ervan uit dat het in de regel aan u is om uw woonplaats/verblijfplaats te kiezen. Daarbij dient u rekening te houden met uw vaste werkplaats (die bepalend is voor de lengte van het traject) en de wijze waarop het woon-werktraject wordt afgelegd.

Het bovenstaande betekent dus dat, indien u reist naar andere plaatsen dan de vaste werkplaats of het bedrijfsadres, dit niet wordt aangemerkt als woon-werkverkeer. Zo zal het reizen van een bouwvakker naar de bouwplaats normaliter geen woon-werkverkeer zijn (tenzij dit als vaste werkplaats is overeengekomen). Ook bijvoorbeeld het reizen van een onderhoudsmonteur naar het adres van een klant valt daar dan niet onder.

Let op!
Ook het gebruik van bestelauto’s voor woon-werkverkeer kwalificeert als privégebruik.

Start echtscheidingsprocedure betekent einde gemeenschap
Per 1 januari 2012 is het tijdstip van ontbinding van de gemeenschap van goederen bij echtscheiding veranderd. De gemeenschap van goederen eindigt namelijk al zodra de echtscheidingsprocedure van start gaat. Vanaf het moment dat u een verzoekschrift tot echtscheiding indient, valt alles wat u daarna aan vermogen of schulden verwerft niet meer in de gemeenschap. Wat brengt dit voor u met zich mee? U kunt eerder een nieuwe woning kunt kopen zonder dat deze in de gemeenschap van goederen valt. Daarnaast bent u dus niet langer (hoofdelijk) aansprakelijk voor schulden die uw partner aangaat nadat het verzoek tot echtscheiding is ingediend.

Geen toestemming rechter nodig
Wilt u de gemeenschap van goederen tijdens uw huwelijk wijzigen in huwelijkse voorwaarden? Dan heeft u hiervoor vanaf 1 januari 2012 geen toestemming meer nodig van een rechter. Ook een wijziging in uw huwelijkse voorwaarden kan zonder juridische procedure. Dit maakt het sneller en goedkoper voor u.

Let op!
Bent u een geregistreerd partnerschap aangegaan? Dan gelden de bovenstaande wijzigingen ook voor u.

Zorgverzekeringswet grondslagverhoging
Werknemers met een inkomen in het 52%-belastingtarief gaan in 2012 ongeveer € 500 meer betalen door de verhoging van het maximumpremie-inkomen voor de Zorgverzekeringswet (Zvw) van € 33.427 naar € 50.065. Dit in tegenstelling tot werknemers die minder dan € 33.427 verdienen. Zij profiteren van de verlaging van de premie naar 7,1%. Voor hen gaat de inkomensafhankelijke bijdrage juist omlaag. Wat dit concreet voor u als werkgever betekent, is afhankelijk van de verhouding tussen werknemers met een hoog en laag inkomen.

• Zieke werknemers bouwen over de volledige periode van ziekte de (wettelijke) vakantiedagen op. Over de bovenwettelijke dagen kunnen eventueel afwijkende afspraken worden gemaakt.
• Nemen zieke werknemers vakantiedagen op, dan worden deze afgeschreven van hun vakantiedagensaldo. Dit vanuit de gedachte dat ze tijdens de periode van vakantie zijn vrijgesteld van hun re-integratieverplichtingen.
• Per 1 januari 2012 opgebouwde wettelijke vakantiedagen vervallen een halfjaar na afloop van het kalenderjaar. Dit betekent concreet dat de wettelijke vakantiedagen over 2012 in beginsel op 1 juli 2013 vervallen.
• Deze korte vervaltermijn geldt niet als de werknemer redelijkerwijs niet in staat is geweest zijn vakantiedagen op te nemen. Denk hierbij aan een ernstig zieke werknemer die bedlegerig is geweest. In die situatie geldt voor de niet opgenomen wettelijke vakantiedagen de reguliere verjaringstermijn van vijf jaar.
• Het tot 1 januari 2012 opgebouwde tegoed aan vakantiedagen verjaart pas na vijf jaar.
  Het is raadzaam uw registratiesysteem zo in te richten dat werknemers vanaf 2012 als eerste hun wettelijke tegoed aanspreken en daarna pas hun oudste bovenwettelijke tegoed.

Niet langer extra tijdelijke contracten voor jongeren tot 27 jaar
Vanaf 9 juli 2010 was het mogelijk aan werknemers jonger dan 27 jaar vier in plaats van drie contracten voor bepaalde tijd aan te bieden, met een maximale looptijd (bij elkaar geteld) van vier jaar in plaats van drie jaar. Het betrof hier een tijdelijke crisismaatregel die gold tot 1 januari 2012. Medio december 2011 heeft het kabinet bepaald dat aan deze crisismaatregel een einde komt. Dit betekent dat aan iedere werknemer, ongeacht diens leeftijd, maximaal drie contracten voor bepaalde tijd binnen een periode van drie jaar kunnen worden aangeboden. Jongeren die nu in hun vierde contract zitten en nog geen 27 jaar zijn, behouden dit contract ofwel tot dit contract eindigt, ofwel uiterlijk tot ze de leeftijd van 27 jaar bereiken.

Wijziging Wet melding collectief ontslag: de gekozen route niet langer bepalend
Er is sprake van een collectief ontslag als er minstens twintig arbeidsovereenkomsten worden beëindigd binnen een tijdvak van drie maanden. Voor het antwoord op de vraag of de WMCO van toepassing is of niet, is het vanaf 1 maart 2012 niet meer relevant op welke wijze de werkgever de arbeidsovereenkomsten beëindigt. Dus of het nu gaat om ontbinding, opzegging of een beëindiging met wederzijds goedvinden in overleg met de werknemer, de WMCO is altijd van toepassing als binnen een periode van drie maanden de arbeidsovereenkomsten van minstens twintig werknemers worden beëindigd.

Verplichte registratie uitzendbureaus
Het is de bedoeling dat uitzendorganisaties zich voortaan laten registreren in het Handelsregister. In het wetsvoorstel dat nu bij de Tweede Kamer ligt, staat ook dat deze verplichting geldt voor alle bedrijven die zich beroepsmatig bezighouden met het ter beschikking stellen van personeel. Leent u personeel in van uitzendorganisaties, dan moet u zelf nagaan of de uitzendorganisatie geregistreerd staat als uitzendonderneming in het Handelsregister. Maakt u per abuis toch gebruik van een niet-geregistreerde uitzendorganisatie, dan riskeert u binnenkort een boete.

Met ingang van 1 januari 2012 is de 30%-regeling voor werknemers die naar Nederland komen aangescherpt op de volgende punten:
- het schaarste- en deskundigheidsvereiste;
- de eerdere periode van verblijf of werkzaamheden in Nederland;
- de definitie van het begrip ‘ingekomen werknemer’.

Het schaarste- en deskundigheidsvereiste
Het schaarste- en deskundigheidsvereiste houdt in dat een werknemer om te kwalificeren voor toepassing van de 30%-regeling specifieke deskundigheid moet hebben die niet of nauwelijks te vinden is op de Nederlandse arbeidsmarkt. Per 1 januari 2012 is hier een inkomenseis aan gekoppeld. Werknemers met een salaris van ten minste € 35.000 worden geacht deze specifieke deskundigheid te bezitten. In bepaalde gevallen is het daarnaast van belang om de schaarste nog op de gebruikelijke manier aan te tonen.

De eerdere periode van verblijf of werkzaamheden in Nederland
De maximale looptijd van de 30%-regeling is verkort van tien naar acht jaar.

Wisseling werkgever
Wanneer de werknemer tijdens de looptijd van de 30%-regeling wisselt van werkgever, kan de 30%-regeling bij de nieuwe werkgever worden voortgezet. De totstandkoming van de arbeidsovereenkomst met de nieuwe inhoudingsplichtige wordt het nieuwe meetpunt. Dit betekent dat de werknemer die binnen drie maanden na het einde van de tewerkstelling een nieuw contract tekent, maar pas na vier maanden begint met zijn nieuwe tewerkstelling, toch in aanmerking komt voor de voortzetting van de 30%-regeling.

Definitie ‘ingekomen werknemer’
Als extra voorwaarde voor toepassing van de 30%-regeling geldt per 1 januari 2012 dat deze alleen geldt voor werknemers die minimaal 150 kilometer van de Nederlandse grens woonden voordat zij in Nederland gingen werken. Concreet betekent dit dat toepassing van de 30%-regeling voor werknemers die uit de directe buurlanden (zoals België of Duitsland) komen in veel gevallen niet langer mogelijk zal zijn.

Overgangsrecht
De beperking van de looptijd tot acht jaar en de verruiming van de kortingsregeling gelden niet voor 30%-regelingen die al voor 1 januari 2012 werden toegepast. 30%-regelingen die op 1 januari 2012 meer dan vijf jaar werden toegepast houden in ieder geval gedurende de resterende looptijd recht op de 30%-regeling.

• De AOW-leeftijd gaat in 2020 naar 66 (voor mensen geboren in 1955 tot en met 1959).
• Hierna wordt de AOW gekoppeld aan de levensverwachting. Om de vijf jaar kan de AOW-leeftijd worden verhoogd. De verhoging wordt elf jaar van tevoren vastgesteld, voor het eerst per 1 januari 2014 (waarschijnlijk per 2025 naar 67 jaar).
• De AOW-uitkering wordt tijdelijk – van 2013 tot en met 2028 – extra verhoogd. De verhoging bedraagt 0,6% van het huidige AOW-pensioen van een gehuwde (ongeveer € 54 bruto per jaar). Over de totale periode van vijftien jaar bedraagt de verhoging dus 9%. Dit heeft gevolgen voor de inbouw van de AOW in de pensioenen. De AOW-franchise wordt hierdoor hoger.
• De tijdelijke verhoging van de AOW-uitkering wordt onder meer gefinancierd uit de ouderenkorting die tussen 2020 en 2028 wordt afgebouwd. Wel komt er vanaf 2020 voor de lagere inkomens (< € 24.000) een inkomensafhankelijke ouderenkorting van maximaal € 300 per jaar.
• Door invoering van een flexibele AOW kunnen mensen kiezen wanneer ze stoppen met werken. Zo kunnen mensen de AOW (deels) later laten ingaan, tot uiterlijk vijf jaar na de datum waarop recht op een AOW-uitkering is ontstaan. De opslag bedraagt 6,5% per jaar. Vanaf 2020 bestaat de mogelijkheid de AOW maximaal twee jaar eerder te laten ingaan, maar niet eerder dan op 65-jarige leeftijd. De korting bedraagt dan eveneens 6,5% per jaar.
• Ouderen met een laag inkomen kunnen het spaargeld uit de extra arbeidskorting aanwenden om te stoppen bij 65 jaar.
• Het wordt oudere werknemers makkelijker gemaakt om door te werken. Bestaande belemmeringen zullen worden weggenomen (ontslag, loondoorbetaling bij ziekte).
• Ook vinden er aanpassingen plaats in de derde pensioenpijler (de aftrek van de lijfrentepremies).

De aftrek van lijfrentepremies, die nu nog 17% van het pensioengevend salaris (PGS) bedraagt, wordt verlaagd naar 16,4% in 2013 en naar 15,8% in 2015. Wel wordt de AOW-inbouw (franchise) verhoogd.

Vrijwillige voortzetting pensioenregeling
Op grond van de Pensioenwet is het voor zelfstandigen mogelijk om de premiebetaling aan de vroegere pensioenregeling die bij de werkgever gold, voor een periode van tien jaar voort te zetten. Fiscaal was deze premie echter maar maximaal drie jaar aftrekbaar. Nu is deze laatste termijn ook opgerekt naar tien jaar.

Overgangsrecht spaarloonregeling per 1 januari 2012
Per 1 januari 2012 kan uw werknemer belastingvrij het totale tegoed van zijn spaarloonrekening in één keer opnemen. Een andere optie is het tegoed op de geblokkeerde rekening te laten staan. Elk jaar valt dan een deel van het spaartegoed vrij. Op dat vrijgevallen deel is niet langer de vrijstelling van box 3 (vermogensrendementsheffing) van toepassing. Voor het spaarloondeel dat op de spaarloonrekening blijft staan, uiteraard met uitzondering van het vrijgevallen tegoed, blijft de vrijstelling van box 3 gelden tot 1 januari 2016.

Overgangsrecht levensloopregeling
Een werknemer die voldoende saldo op zijn rekening heeft staan, dat wil zeggen minimaal € 3.000 (inclusief de rendementsbijschrijving over 2011 die begin 2012 plaatsvindt), mag onder de huidige voorwaarden blijven doorsparen in de levensloopregeling. Wel bouwt de werknemer niet langer levensloopverlofkorting op over zijn inleg.

In 2013 kan uw werknemer ervoor kiezen het spaartegoed in de levensloopregeling eenmalig onbelast door te storten naar de nieuwe regeling vitaliteitssparen (die onderdeel uitmaakt van het vitaliteitspakket), zelfs al zou dit betekenen dat het spaartegoed in de vitaliteitsregeling hierdoor hoger wordt dan de maximaal toegestane € 20.000. Ook na 2013 kunnen deze deelnemers hun levenslooptegoed fiscaal geruisloos doorstorten naar vitaliteitssparen. Voor die jaren geldt echter wel het maximum dat in vitaliteitssparen fiscaal wordt gefacilieerd (€ 20.000 in 2013). Over het eventuele meerdere moet belasting worden betaald bij de aanslag over het desbetreffende jaar. De levensloopverlofkorting wordt ook in deze situaties verrekend. Terugkeer naar de levensloopregeling is dan niet meer mogelijk, omdat de deelname aan het overgangsrecht na 2013 alleen mogelijk blijft als de waarde van de aanspraak ingevolge levensloop aan het begin van het kalenderjaar meer bedraagt dan nihil. Een werknemer moet wel een definitieve keuze maken voor ofwel vitaliteitssparen ofwel levensloopsparen. Deelnemen aan beide regelingen gelijktijdig is niet toegestaan.

Bedraagt het spaartegoed van de werknemer minder dan € 3.000 (inclusief de rendementsbijschrijving over 2011 die begin 2012 plaatsvindt), dan is doorsparen in de levensloopregeling niet langer mogelijk. Hij heeft dan drie opties:

1. Het tegoed in 2012 of 2013 opnemen om daar verlof mee te betalen. Bij opname betaalt de werknemer over het opgenomen saldo loonheffing en – voor zover nog van toepassing – de inkomensafhankelijke bijdrage Zvw;
2. Het doorstorten van het tegoed in 2013 naar de nieuwe regeling vitaliteitssparen;
3. Kiest de werknemer voor geen van beide opties, dan moet hij loonheffing betalen over het levensloopspaartegoed dat op 31 december 2013 op de rekening staat. 

Wat te doen met werkgeversbijdrage?
De fiscale regeling rond levensloop bepaalt dat een werkgever een werknemer die niet deelneemt aan de levensloopregeling en die voor de rest in dezelfde omstandigheden verkeert, niet anders mag behandelen dan een werknemer die wel deelneemt aan de levensloopregeling (‘opting-out’). Bij ongelijke behandeling wordt de levensloopregeling onzuiver. Dit betekent dat direct fiscaal moet worden afgerekend over de gespaarde bedragen. Het gaat hier om een fiscale sanctiebepaling. Kunt u nu stoppen met betalen van deze bijdrage aan de niet-spaarders nu de regeling vervalt of moet u de niet-spaarders een compensatie betalen?

Deze vraag is voorgelegd aan de Belastingdienst en het ministerie van Financiën. Zij zijn van mening dat werknemers die als gevolg van de invoering van het belastingplan 2012 niet langer (kunnen) deelnemen aan de levensloopregeling, op gelijke wijze moeten worden behandeld als werknemers die wel blijven deelnemen. U kunt om die reden de werknemers die niet meer kunnen deelnemen, niet uitsluiten van een werkgeversbijdrage. Wat dat betreft blijft de fiscale sanctiebepaling gehandhaafd. Bedraagt het spaartegoed van de werknemer minder dan € 3.000 (inclusief de rendementsbijschrijving over 2011 die begin 2012 plaatsvindt), dan is doorsparen in de levensloopregeling niet langer mogelijk.

Vitaliteitssparen vanaf 1 januari 2013
Doel van deze regeling is het verhogen van de arbeidsparticipatie van oudere werknemers en het vergroten van de duurzame inzetbaarheid van werkenden. Bij de aanpak van duurzame inzetbaarheid zullen de sociale partners nauw betrokken worden. Het totale vitaliteitspakket, waarvan het vitaliteitssparen een onderdeel is, is vormgegeven langs drie lijnen: doorwerken, mobiliteit en loopbaanfaciliteiten. Het vitaliteitssparen biedt deelnemers de mogelijkheid maximaal € 20.000 gefaciliteerd te sparen waarbij een maximuminleggrens geldt van € 5.000 op jaarbasis. Het sparen verloopt via de aangifte Inkomstenbelasting en staat niet alleen open voor werknemers, maar ook voor zzp’ers. De inleg is fiscaal aftrekbaar voor de aangifte inkomstenbelasting en voor de premie volksverzekeringen. Premies werknemersverzekeringen zijn (aangezien alles via de inkomstenbelasting loopt) uiteraard niet aan de orde.

Onlangs schreef Wil Vennix de column ‘vitaliteitsregeling in close-up’. Deze kunt u hier nalezen.